Celal Yıldırım 

1. Hâ-Mîm.

2. Açık ve açıklayıcı olan Kitab’a and olsun ki,

3. Biz, aklınızı kullanırsınız diye Arapça bir Kur’ân indirdik.

4. Şüphesiz ki, o bizim katımızda ANA KİTAB’da (yazılı) kadri yücedir ve hikmet doludur.

5. Ölçüyü aşan, aşırı giden bir millet olmanızdan dolayı, öğüt ve hikmet dolu o Kitab’ı size açıklamaktan vaz mı geçelim ?

6. Önce gelip geçenlere nice nice peygamberler gönderdik.

7. Ama onlara ne kadar bir peygamber geldiyse, mutlaka onu alaya alıp eğlendiler.

8. Bu yüzden bunlardan daha çetin, daha atılgan olan (o millet)leri yok ettik. Öncekilerin kıssaları (birçok âyetlerimizde) geçmiştir.

9. Eğer onlara, «gökleri ve yeri kim yarattı ?» diye sorsan, «onları O çok güçlü, çok üstün, her şeyi bilen (Allah) yarattı» derler.

10. O Allah ki, yeryüzünü size bir beşik yaptı, ve doğru yolu bulup yürümeniz için onda yollar meydana getirdi.

11. O (Allah) ki, gökten belli bir oranda su indirir de onunla ölü bir beldeye hayat verip canlandırırız. İşte bunun gibi siz de diriltilip kabirlerinizden çıkarılacaksınız.

12. O ki, bütün çiftleri yaratmış, gemiyi ve davarlardan binmeniz için,

13. Sırtlarına binip doğrulmanız, sonra da üzerlerinde iyice kurulunca Rabbınızın nîmetini hatırlamanız ve «bunu bizim buyruğumuza verip baş eğdiren (Allah) yücedir, münezzehtir ; yoksa biz ona yanaşamazdık» demeniz için var kılınmıştır.

14. Ve elbette biz, dönüp dolaşıp Rabbımıza döneceğiz.

15. (İnkarcı putperestler ve azgın sapıklar) ise, Allah’a O’nun kullarından bir cüz’ (çocuk) yakıştırdılar. Şüphesiz insan (genellikle) açıktan inkarcı ve çok nankördür. (Ancak Allah’ın korudukları müstesna).

16. Yoksa Allah yaptıklarınızdan kendine kızlar edindi de oğulları size mi seçip verdi ?

17. Onlardan biri. Rahman (olan Allah)’a yakıştırmağa çalıştığı şey (kız çocuğu) ile müjdelendiği zaman, üzüntü ve öfkesini yutkunarak yüzü kapkara kesilir.

18. Ya, demek onlar süs içinde yetiştirilip de tartışıp çekişmede, (hayat ile mücadelede) açıklık getirmeyeni mi (Allah’a isnad ediyorlar) ?

19. Rahmân’ın kulları olan melekleri, dişiler sınıfına soktular, onların yaratılışında hazır mı bulundular ? Onların şâhidlikleri yazılacak ve sorguya çekileceklerdir.

20. Dediler ki; «Eğer Rahman dileseydi biz onlara (o putlara) tapmazdık.» Bu hususta bir bilgileri yoktur. Onlar sadece yalan söylüyorlar.

21. Yoksa biz, bundan (bu Kur’ân’dan) önce kendilerine kitap verdik de ona mı sıkıca tutunuyorlar ?

22. Hayır, şüphesiz ki biz babalarımızı bir din ve inanç üzerinde bulduk. Onların izleri üstünde giderek yolumuzu bulduk, (derler).

23. İşte böylece senden önce bir kasabaya ne kadar uyarıcı bir peygamber gönderdikse mutlaka oranın ileri gelen refah içindeki şımarık zenginleri şöyle dediler «Doğrusu biz babalarımızı bir din ve inanç üzerinde bulduk ve şüphesiz onların izlerine uyup gitmekteyiz.»

24. (Uyarıcı peygamber onlara) «Ben size, babalarınızı üzerinde bulduğunuz dinden daha doğrusunu getirecek olsam da mı ?» dedi. «Biz, şüpheniz olmasın ki, sizinle gönderileni inkâr edip tanımıyoruz,» diye cevap verdiler.

25. Onlardan intikam aldık. O (hakkı) yalanlayanların sonlarının ne olduğuna bir bak!. (

26. (26-27) Hani bir vakit İbrahim, babasına ve kavmine dedi ki «Hakikat ben, sizin taptıklarınızdan uzağım, onlarla bir ilişiğim yoktur. Ancak beni yoktan örneksiz yaratan (Rabbim) müstesna (ancak O’na taparım). Gerçek O, beni doğru yola eriştirecektir.

27. (26-27) Hani bir vakit İbrahim, babasına ve kavmine dedi ki «Hakikat ben, sizin taptıklarınızdan uzağım, onlarla bir ilişiğim yoktur. Ancak beni yoktan örneksiz yaratan (Rabbim) müstesna (ancak O’na taparım). Gerçek O, beni doğru yola eriştirecektir.

28. İbrahim bunu, (hakka) dönerler diye soyu arasında baki kalacak bir söz olarak bıraktı.

29. Fakat bunları ve babalarını, kendilerine hakk ve (onu) açıklayan peygamber gelinceye kadar bir süre geçindirip yararlandırdık.

30. Hakk onlara geldiği zaman, «bu bir sihirdir ve biz elbette onu inkâr edenlerizdir,» dediler.

31. Ve bir de dediler ki «Bu Kur’ân, şu iki şehirden büyük bir adama indirilmeli değil miydi?»

32. Rabbin rahmetini onlar mı taksim ediyorlar ? Oysa Dünya hayatında onların geçimliğini aralarında taksim eden, bir kısmını diğerine iş gördürmek için kimini kiminin üstüne derecelerle yükselttik. Rabbin rahmeti ise, onların toplayıp biriktirdiklerinden hayırlıdır.

33. Eğer insanların (küfür ve sapıklıkta toplanıp) bir tek ümmet olma sakıncası olmasaydı. Rahman (olan Allah)’ı inkâr edenlerin evlerinin tavanını, üzerine çıktıkları merdivenleri ;

34. (34-35) Evlerinin kapılarını, üzerine yaslandıkları kanepeleri gümüşten yapar ve altın kaplamalarla işlerdik. Bunların hepsi dünya hayatının kısa süreli yararlanılan geçimliğinden başkası değildir. Âhiret ise, Rabbin yanında korkup sakınanlar içindir.

35. (34-35) Evlerinin kapılarını, üzerine yaslandıkları kanepeleri gümüşten yapar ve altın kaplamalarla işlerdik. Bunların hepsi dünya hayatının kısa süreli yararlanılan geçimliğinden başkası değildir. Âhiret ise, Rabbin yanında korkup sakınanlar içindir.

36. Kim de Rahmân’ı anmaktan yana körlük gösterirse, biz ona yandaş olmak üzere bir şeytan sardırırız.

37. Ve gerçekten onlar, bunları doğru yoldan alıkorlar da bunlar, doğru yolda bulunduklarını sanırlar.

38. Sonunda bize gelince, yandaşına «Keşke benimle senin aranda doğu ile batı arası kadar uzaklık olsaydı. (Meğer) sen ne kötü arkadaşmışsın !.» der.

39. Zulmettiğiniz için bugün (buradaki pişmanlığınız) size fayda vermez. Sizler elbette azâbda birleşen ortaklarsınızdır.

40. Sen mi sağırlara işittirecek sin veya körleri ve açık bir sapıklık içinde bulunanı doğru yola ulaştıra çaksın ?

41. Eğer biz seni (alıp kendimize) götürsek bile şüphesiz onlardan intikam alacağız.

42. Ya da onlara va’dettiğimiz şeyi (azabı) sana göstereceğiz. Çünkü bizim, onlara kudretimiz elbette yeter.

43. Artık sen, sana vahyedilene sımsıkı sarıl. Şüphesiz ki sen dosdoğru yol üzerindesin.

44. O Kur’ân sana ve milletine elbette hem öğüt, hem anılmaya değer bir şereftir. İleride bundan sorulacaksınız.

45. Senden önce elçi olarak gönderdiğimiz peygamberlerimize sor «Rahmân’dan başka tapılacak tanrılar meydana getirdiler mi?»

46. And olsun ki biz, Musa’yı açık belge ve mu’cizelerle Fir’avn’a ve ileri gelen yandaşlarına peygamber olarak gönderdik. (O da onlara) «Şüphesiz ki ben, âlemlerin Rabbı’nın peygamberiyim ve elçisiyim,» dedi.

47. Ne vakit ki onlara mu’cizelerimizle geldi, onlar birdenbire (işi alaya alıp) buna gülüverdiler.

48. Onlara hiçbir âyet (belge ve mu’cize) göstermedik ki, diğerinden daha büyük olmasın. Belki dönerler diye onları azâb ile yakalayıverdik.

49. Böyle iken, «ey sihirbaz büyücü !» dediler. «Sana verdiği sözü gereği, Rabbına bizim için duâ edip yalvar, bizler elbette doğru yola geleceğiz.»

50. Kendilerinden o azabı kaldırdığımızda, birden verdikleri sözü bozdular (yerine getirmediler).

51. Fir’avn kendi milleti içinde şöyle seslendi «Ey milletim !» dedi, «Mısır mülkü ve krallığı benim değil midir? Şu ırmaklar benim altımdan akmıyor mu ? Görmüyor musunuz ?

52. Yoksa ben, şu zavallı ve neredeyse açık şekilde meramını anlatamıyan kimseden daha hayırlı değil miyim ?»

53. (Eğer doğru sözlü ise) «üzerine altından bilezikler atılmalı veya beraberinde melekler yer alıp gelmeli değil miydi ?»

54. Böylece o, kendi milletini hafife aldı (da aldatıcı sözler söyledi). Bu sebeple ona itaat ettiler. Şüphesiz ki onlar hakkın yolundan çıkmış ahlâksız bir milletti.

55. Ne vakit ki, bizi öfkelendirip gazabımızı çektiler, kendilerinden intikam aldık da böylece hepsini (Kızıldeniz’de) boğduk.

56. Onları sonra gelecekler için geçmiş bir ibret ve misâl yaptık.

57. Ve ne vakit ki, Meryem oğlu misâl verildi, senin kavmin hemen bağrışıp çağrıştılar,

58. Ve dediler ki Bizim tanrılarımız mı hayırlıdır, yoksa O mu hayırlıdır? Bu misâli sırf bir tartışma ve sürtüşme konusu olsun diye sana getirdiler. Zaten onlar yaygaracı, tar-tışıcı bir millettir.

59. O (Meryem oğlu İsâ) kendisine nîmet verdiğimiz ve İsrail oğulları’na örnek gösterdiğimiz bir kuldur..

60. Eğer biz, dileseydik yeryüzünde yerinize geçecek melekler yaratırdık.

61. Ve şüphesiz O (İsâ veya Kur’ân), Kıyâmet’in kopuş saati için bir bilgidir. Artık siz, o saat hakkında şüphe etmeyin ; bana uyun. Dosdoğru yol da budur!

62. Sakın şeytan sizi (doğru yoldan) alıkoymasın. Çünkü hakikat o, açık bir düşmandır.

63. İsâ, açık belgeler ve mu’cizelerle gelince, «ben gerçekten size hikmetle ve görüş ayrılığına düştüğünüz bazı hususları size açıklamak için geldim; artık Allah’tan korkun da bana itaat edin,» dedi.

64. «Şüphesiz ki, Allah, benim de Rabbımdır, sizin de Rabbinizdir. O halde O’na ibâdet edin. Dosdoğru yol budur!»

65. Hizipleşenler, kendi aralarında ayrılığa düştüler. O elîm günün azabından, zulmedenlerin vay hâline!

66. Onlar ancak beklenen o saatin, farkına varmadıkları bir halde ansızın kendilerine gelmesini bekliyorlar.

67. O gün yakın dostlar birbirlerine düşmandır. Ancak (Allah’tan) korkup (küfür ve nifaktan, azgınlık ve sapıklıktan) sakınanların (dostluğu) bunun dışındadır.

68. Ey kullarım! Bugün size bir korku yoktur ve siz üzülmeyeceksiniz de.

69. O kullar ki, âyetlerimize inandılar ve (bize, buyruklarımıza) teslimiyet gösterdiler.

70. Sizler ve eşleriniz sevinç ve mutluluk içinde girin Cennet’e!

71. Çevrelerinde tavaf edercesine altın tepsiler ve bardaklar dolaştırırlar ve orada canlarının çektiği, gözlerin lezzet duyduğu şeyler vardır ve sizler orada devamlı kalıcılarsınız.

72. İşte işleyip geldiğiniz (sevap ve iyilikler)e karşılık vâris kılındığınız Cennet!.

73. Orada sizin için (sayısı belirsiz) çok meyveler vardır ki, onlardan yiyeceksiniz.

74. Suçlu günahkârlar ise elbette Cehennem azabında devamlı kalıcılardır.

75. Kendilerinden azaba ara verilip gevşetilmiyecek ve orada ümitsizlik içindedirler.

76. Biz onlara zulmetmedik, ama onlar kendileri zâlimlerdir.

77. Cehennem bekçisine «Ey bekçi! Rabbin hükmünü verip işimizi bitiriversin (canımızı alsın)» diye seslenirler. Bekçi «Hayır, siz burada (ölmeden) kalmaya mahkûmsunuz» der.

78. And olsun ki, biz size hakkı getirdik, fakat çoğunuz hakktan hoşlanmayıp tiksinenlersiniz.

79. Yoksa onlar, işi sıkı mı tuttular ? Doğrusu biz de sıkı tutanlarız.

80. Yoksa onların sırlarını, gizli fısıltılarını işitmediğimizi mi sanırlar ? Hayır, yanlarındaki elcilerimiz yazıyorlar.

81. De ki Eğer (bilfarz) Rahmân’ın çocuğu olsa idi, ben ona kulluk edenlerin ilki olurdum.

82. Göklerin ve yerin Rabbi, Arş’ın Rabbi onların vasfedegeldiklerinden yücedir, münezzehtir.

83. Bırak onları, (tehdîd anlamında) va’d olundukları günlerine kavuşuncaya kadar (inkâr ve azgınlıklarına) dalıp oynasınlar.

84. O ki, gökte de tek Tanrı’dır, yerde de tek Tanrı’dır. O hikmet sahibidir, bilendir.

85. Göklerin, yerin ve ikisi arasındaki her şeyin mülk ü saltanatı kendisine ait olan O Allah’ın, şanı çok yücedir. Kıyâmet’in kopuş saatinin bilgisi O’nun katındadır ve ancak O’na döndürüleceksiniz.

86. Allah’tan başkasına duâ edip yalvaranlar, yalvardıkları şeyin şefaatine eremezler. Ancak bilerek hakk ile (hakk adına) şehâdet edenler müstesna...

87. Eğer onlara kendilerini kimin yarattığını soracak olsan, elbette «Allah...» derler. O halde nasıl (Hakk’tan, O’na kulluktan) döndürülüyorlar ?!

88. (88-89) (Peygamberin) «Ey Rabbim ! Şüphesiz ki bunlar imân etmeyen bir millettir», sözüne karşılık, «sen, onlardan vazgeç de selâm (size), ileride bileceklerdir.» (buyuruldu).

89. (88-89) (Peygamberin) «Ey Rabbim ! Şüphesiz ki bunlar imân etmeyen bir millettir», sözüne karşılık, «sen, onlardan vazgeç de selâm (size), ileride bileceklerdir.» (buyuruldu).